In Koor Natuurlijk Zingen - Klaziene van der Vinne

Een "amateurkoor is een gezelschap van mensen dat van zingen houdt. De koorleden, die het zingen wekelijks in groepsverband beoefenen, zijn bevlogenen. Niets is hun teveel. Ze nemen zang- en solfègelessen en extra repetities worden met gejuich begroet. Maar...., de praktijk ziet er vaak anders uit. De koorzanger komt niet altijd wekelijks zingen. Als moeder de vrouw de neiging heeft hem te claimen en bijvoorbeeld de verjaardag van Tante To hoog weet aan te prijzen verschijnt vader niet op de repetitie. "Stemvorming? Die flauwekul, je hebt een stem of niet. Als je elke week repeteert kan je na verloop van tijd vanzelf harder en beter zingen". Het staat vast dat ieder koor elementaire afspraken behoeft met betrekking tot de koordiscipline. Daarnaast is het mijn stellige overtuiging dat ieder (koor)zangstem stemvorming nodig heeft. Een zangstem moet verzorgd en ook goed worden gevoed met zorgvuldig gekozen stemvormende ingrediënten. Een (koor)zanger laat niet zelden vocale manco's horen zoals een beperkte stemomvang, een ingehouden piano- en een geforceerde forte-toonvorming en/of slappe articulatie. Hij doet door deze beperkingen onrecht aan de compositie en zijn stem zal er niet op vooruitgaan. De ervaring leert dat de (koor)zanger voor een belangrijk deel dezelfde stemvormende weg kan volgen als de vocale solist bij zijn opleiding. Een koor bestaat immers uit zoveel maal één stem als er koorleden zijn. Goed zingen is afhankelijk van: * beheersing van de adem, * besturing van het aanzetstuk voor een goede articulatie en resonantie, * ontwikkelde kopstem. Iedere gezonde (koor)zangstem kan, door deze elementen gestaag te ontwikkeleln en te onderhouden, gevormd worden tot een waardevol zanginstrument. Hiertoe heb ik een handleiding willen schrijven. Om vocaal te kunnen corrigeren hebben koordirigenten, naast zangervaring, kennis nodig van het stem- en ademapparaat. Ook de gevorderde zangleerling kan baat hebben bij een deugdelijke kennis van zijn "instrument".